Voorbeeld

Ik ben van mening dat wij, als volwassenen, een groot voorbeeld zijn voor kinderen. Of dit nu je eigen kinderen zijn of niet, dit maakt niet uit. Kinderen kijken naar ons, hoe we iets doen, hoe we ons gedragen, wat we zeggen, de keuzes die we maken, kortom, hoe we ons leven leven. Gisteren waren James en ik op doorreis naar Hattem om mijn familie te zien en zijn we even op de Gooische hockeyclub gestopt waar het jaarlijks Pinkster familietoernooi werd gehouden. Nee hoor, niet om te hockeyen (ik ben bang voor de bal..) maar om wat vrienden van ons te zien. Voor het clubhuis waren grote tafels neergezet en elk team had een eigen tafel. Op de tafels stonden bakken met snoep, flesjes water, ander soort versnaperingen en om 12 uur, met de lunch,  kwamen de flessen wijn op tafel. Ik weet dat dit soort toernooien gepaard gaan met een behoorlijke hoeveelheid drank maar wat ik niet begrijp is dit. We houden ons als ouder én maatschappij bezig met het feit dat onze opgroeiende kinderen later alcohol gaan drinken, hoe we dit kunnen voorkomen, en op welke leeftijd mogen ze dan alcohol drinken en we maken ons zorgen of  hij/zij er wel verstandig mee om zal kunnen gaan. Mijn vraag is: in welke mate zijn wij bereid een truthful voorbeeld te zijn naar al deze kinderen. Waarom staan er om 12 uur tien flessen wijn op tafel tijdens een familietoernooi waar er meer kinderen zijn dan volwassenen? Als ik de volwassenen om mij heen al binnen een half uur zie veranderen, wat zullen de kinderen dan zien? Elke keuze die wij maken, heeft niet alleen een effect op ons, maar ook op de mensen om ons heen.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares