Waarheid

Voor het grootste gedeelte van mijn leven ben ik bezig geweest met wat anderen van mij vinden. Ik vond het belangrijk dat ze me aardig vonden, dat we vooral geen conflict en ruzie hadden, dat de sfeer nooit ongemakkelijk werd, dat ik niemand op zíjn of haar tenen trapte en dat er vooral geen reacties waren. Ook wel het harmonie model. Maar is dat wel harmonie, als ik niet zeg wat er te zeggen is, en met mij vele anderen? Ik voelde wel altijd van alles, wist precies wat er wel en niet klopte, goed voelde, of eigenlijk, wat waar en wat niet waar was, maar waarheid, zo kwam ik al snel achter, wordt niet altijd op prijs gesteld. We leven liever in een semi-waarheid, waarbij we ons vasthouden aan comforts, idealen, overtuigingen en waarbij we vooral niet teveel naar onze eigen manier van leven moeten kijken. Waarheid is voor mij nooit mijn waarheid, maar de waarheid. Bij deze waarheid wordt niemand buitengesloten, en gaat het dus niet om mijn eigen leven, comfort en dat alles vooral leuk en gezellig is, maar om het grotere geheel. Ik, jij, iedereen. De laatste jaren is hier verandering in gekomen, en ben ik dagelijks gaan oefenen met dat te zeggen wat er nodig is. Niet omdat ik zo nodig aan het woord wil zijn of denk dat ik alles weet, maar meer omdat ik zie dat we in een wereld leven waarin heel veel dingen niet logisch zijn, niet normaal en simpelweg niet waar zijn. Als ik vandaag de wereld observeer met alles wat er op micro en macro niveau gaande is, dan kom ik tot de conclusie dat er een chronisch gebrek aan waarheid is. Waarheid en liefde. Ik oefen nog steeds elke dag met mijn expressie en heb enorme stappen gezet. Daarbij zie ik ook waar ik me nog subtiel inhoud, omdat ik het spannend vind. Spannend omdat ik nog een investering heb om aardig, leuk en geliefd te zijn. Die behoefte zit zo diep, dat die niet van de ene op de andere dag weg is. Die komt zo afentoe weer boven kruipen, in een gesprek, in een mail die ik schrijf, als ik op facebook een reactie plaats, of als ik met mensen ben die ik al heel lang ken. Daar zit namelijk mijn grootste investering. Maar steeds meer ga ik voor waarheid, wetende dat het bij mij begint, en dat daar de verandering ligt. Steeds meer laat ik los wat anderen van mij vinden, wetende dat het in het leven hier niet omgaat. Het leven gaat namelijk niet om mij, of jij mij leuk vindt. Het leven gaat om mensen, om ons allemaal, en dat we vanuit waarheid en liefde hier met elkaar leven. Zodat we straks, als het tijd is, weer allemaal naar huis kunnen.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares