Wachten

Vanmorgen in de auto met James, op weg naar zijn werk. Het is druk op de weg en we staan in de file. Ik vind dat zo zonde van mijn tijd, zegt James, in de file staan, ik ben liever aan het werk. Je zou het ook als moment kunnen zien met jezelf, opper ik, even met jezelf zijn. Tja, zegt hij, dan kan inderdaad ook. Ik kijk hem aan en ga verder. “Even voelen hoe geweldig je bent’. James begint te lachen. Huhhuh, krijg ik terug. Als je aan het wachten bent, denk ik later, kan je die tijd ook gebruiken om jezelf te waarderen. Waarom niet? Voor mij is, per vandaag, waarderen het nieuwe wachten. Je kan je óf ergeren aan het feit dat je moet wachten, óf je kiest ervoor om dat moment te gebruiken om jezelf eens flink te vieren. Waarom niet? Stel je voor dat iedereen dat zou doen die in de file staat, dan krijgt het concept file een geheel andere uitstraling. Wat een feest op de snelweg zou dat zijn. Bij mooi weer kunnen we dan ook nog onze ramen openzetten en elkaar waarderen. Als je toch bezig bent……In plaats van met ergernis en irritatie op ons werk aankomen, doen we dit vervolgens in waardering en met een enorm groot plezier. De maandagochtend zal nooit meer hetzelfde zijn. En wat ik zo leuk vind aan dit alles, het is een keuze. Een keuze die we zelf kunnen maken. Het is even wennen in het begin, zo ervaar ik ook en ook bij anderen om mij heen, om jezelf te waarderen, maar na een tijdje kan die file niet lang genoeg zijn……..

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares