Water

Dat we voor 70% uit water bestaan en de eerste 9 maanden van ons leven in water hebben doorgebracht, is voor mij nooit een reden geweest om ook van water te houden. Ik geloof dat ik ergens rond mijn vijfde ook nog eens in het zwembad van een vriendinnetje ben gevallen, wat mijn angst voor water verder verdiept heeft. Soms vraag ik me af of ik überhaupt wel heb meegedaan met diploma zwemmen, het is dat er foto’s van zijn…..Ik kan me goed herinneren dat de badmeester verre van blij met mij was. Een hopeloos geval was ik, dat altijd haar neus dichthield en als het niet hoeft, nooit met haar hoofd onder water ging. Ik ben er nooit overheen gegroeid, zoals dit met sommige dingen wel gebeurd. Ik nam de angst voor water mijn volwassen leven in, en natuurlijk krijg je dan een relatie met ene James die sinds zijn conceptie een hartstochtelijke relatie met water heeft. Onder de douche, in bad, in het zwembad, in de zee, diepzeeduiken, plonzen, baantjes trekken en uren spelen in het bad. Dat is James, mijn waterrat. Hij heeft werkelijk alles uit de kast getrokken in de afgelopen 7 jaar om mij aan het water te krijgen, maar tevergeefs. Schat, wil je echt niet mee duiken…? Deze vraag heeft hij mij tientallen keren gesteld. Zelfs de inloop douche die we thuis hebben, heeft niet mogen baten. Ik weiger er met mijn hoofd helemaal onder te staan. Ik gebruik liever de kleinere handdouche. But something has changed…..Sinds mijn laatste zwemsessie in Engeland in juni, waarbij mij nog duidelijker is geworden hoe symbolisch het water is en hoe het zwembad mij een reflectie biedt van de relatie met mijzelf en hoe ik in het leven sta, is er iets veranderd. In mijzelf, en daardoor ook in het water. De liefdevolle commitment naar mijzelf en het leven is veranderd, heeft zich verdiept, en dit vertaalde zich vandaag in een hoogtepunt in het zwembad. Tot grote vreugde van James, heb ik een heel baantje onder water gezwommen, lekker diep, met bril en zonder neus dicht. We stonden samen juichend in het water. Je wordt nog een echte waterrat, zei James. Inmiddels was ik alweer onder water, want het smaakt naar meer…..zeker met deze tropische temperatuur!

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares