Werk

Dat dit leven voor mij niet om carriere maken gaat of die ‘ene speciale baan’, wist ik als kind al heel goed. Ik had nooit enig idee wat ik later wilde worden (wist ook nooit wat ik met die vraag aan moest) en ik heb in mijn studiekeuzes verre van strategisch of bewust gekozen (ik koos omdat het moest…). Ik speelde vroeger graag postkantoorje of restaurantje en wat zal ik zeggen, dat vind ik nu nog steeds heel erg leuk. De rode draad in beide speelmomenten zijn mensen, connectie en dienstverlenend. Drie facetten die tot op de dag van vandaag voor mij belangrijk zijn, of dit nu met werk is of privé. Ik heb veel verschillende werkplekken gehad en ik heb nooit stil gestaan of een keuze voor nieuw werk cv technisch handig was, goed zou vallen in mijn omgeving of mij hoger op de ladder der erkenning (of salaris) zou brengen. Werk voelt goed of niet goed, komt altijd op het juiste moment op mijn pad en zie ik als een plek waar ik nodig ben. Kortom, werk en ik vinden elkaar en we hebben elkaar iets te leren. Het mooie is, en dat heb ik deze week ervaren, is dat ik wel thuis het licht aan moet hebben, zodat ik goed te vinden ben. En dat geldt voor alles eigenlijk. Ik moet de keuze maken om het licht aan te doen en dan, zonder verwachtingen (en das een uitdaging…) kijken wat er op je afkomt. En dat kan dan zomaar opeens heel snel gaan. Gisteren was dit de functie ontbijtmedewerker in een hotel in het centrum, een vacature die zomaar via een google zoekactie op mijn scherm stond. Gevonden! Ik ben geen cvmeisje, maar wel degelijk een ontbijtmeisje, dus ik heb meteen gebeld. Er gaat niets boven de stem, een contactmoment, een kort gesprekje. Hoe laat begint bij jullie het ontbijt, vroeg ik. Om 06:00, was het antwoord. Oh wat heerlijk, dan ben ik toch al wakker. Ik voel een klik met je, zei ik, zal ik morgen even langskomen? Morgen ga ik op gesprek en het leuke is, het voelt niet eens als een sollicitatie. Dat niet alleen, het voelt nu al alsof ik er werk. Ik verheug mij op al die verschillende mensen die ga ik ontmoeten en waarmee ik mooie gesprekjes kan hebben over het leven. Jammer alleen, dat je met postkantoortje en restaurantje spelen zo matig verdient, maar ja, ook dat gaat ooit veranderen en in de tussentijd blijf ik doen wat nodig is.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares