Willen weten

Omgaan met onzekerheid, hoe doe je dat? Bij beide bedrijven waar ik achter de receptie werk is er veel gaande. Banen staan op het spel, bezuinigingen zijn nodig en mensen weten niet zeker of ze straks nog werk hebben. Dit speelt niet alleen op plekken waar ik werk, maar op veel grotere schaal. Het voelt alsof er grote verschuivingen gaande zijn die een nog grotere mate van onzekerheid teweeg brengen. Verschuivingen die tastbaar zijn, zoals het verliezen van een baan, maar ook verschuivingen die voor het blote oog niet zichtbaar zijn. Hoe ga je om met het niet weten en wat doet het met ons mensen als een zekerheid als een baan weg valt? Vanachter de receptie zie ik mensen komen en gaan, maak ik praatjes en kijk ik naar mensen. Mensen zoals jij en ik, die allemaal een verhaal met zich meedragen, en die net als jij en ik het eigenlijk niet weten. Ook al willen we dat wel heel graag. Vroeger wilde ik weten hoe lang een relatie zou duren en of ik wel ‘voor altijd’ bij de ander zou blijven. En in de jaren dat ik moeder wilde worden, wilde ik zo graag weten wanneer ik zwanger zou worden. En ja, soms wil ik ook weleens weten hoe lang ik hier nog zal zijn of hoe ik dood zal gaan. Een tijdje terug wilde ik weten wanneer ik eindelijk zou gaan verhuizen, maar soms is het ook iets kleins. Dan wil ik weten hoe mijn dag eruit gaat zien, of een bepaalde afspraak door zal gaan, wat mensen van mij vinden, of het lekker weer gaat worden, hoe een bepaald gesprek zal gaan, of ik voldoende geld heb, hoe mijn avond zal zijn, en ga zo maar door. Kortom, ik wil weten. Ik merk wel dat dit aan het veranderen is, en wat dit doet met mij doet. Elke keer als ik iets wil weten, ga ik namelijk in een spanning. Mijn lichaam weet namelijk alles, maar die wijsheid is er nu, in dit moment. Mijn lichaam weet niets over volgende week, over hoe mijn gesprek op maandag zal gaan, hoe mijn werk zal zijn en of ook ík straks nog voldoende werk zal hebben. Mijn lichaam weet ook niet hoe lang mijn relatie zal duren en is ook niet bezig of dit voor altijd is, mijn lichaam weet niet hoe lang ik op mijn nieuwe stek zal wonen, hoe mijn dag morgen zal verlopen, wat het zondag nodig heeft qua eten en wat ik volgende week zal zeggen tijdens de Verkering met Jezelf avond. Mijn lichaam kan mij nu ook niet vertellen wanneer dit leven klaar is en waar ik over een jaar zal zijn. Mijn lichaam is alwetend, nu in dit moment. Het is die diepe wijsheid, dat gevoel van weten, wat mij alles vertelt wat ik nodig heb. Zodra ik iets wil weten over straks, morgen of volgende week, zodra ik een gedachte toelaat over iets van later, spant mijn lichaam zich aan. Telkens als ik iets wil weten, zeg ik eigenlijk nee tegen de natuurlijke flow van het leven. Tijden als deze vragen om een diep vertrouwen, in mezelf en het leven. Een vertrouwen dat waar ik nu zit, in het Van der Valk hotel in Breukelen, precies goed is. En dat ik weet wat mijn volgende stap zal zijn. Ik zie en voel de spanning om mij heen, de onrust, de eenzaamheid, de leegte en de toename in fysieke klachten, het moe zijn, en ook het stukje opgeven. Zou het kunnen dat we teveel willen weten en ons kosten wat het kost vastklampen aan iets wat er eigenlijk niet is? Ja, ik ben de regisseur van mijn eigen leven en al mijn keuzes zijn mijn eigen verantwoordelijkheid, in elk moment weer. Maar durf ik de grotere regie uit handen te geven, wetende dat er geen enkele vorm van controle is? Elke vorm van spanning in mijn lichaam laat mij zien dat ik dit moment verlaten heb, en dat ik bezig ben met controle, en dat ik iets wil weten. Ik wil iets weten over waar ik nog niet ben. Steeds een beetje meer durf ik te zijn met wat er is, ontspan ik mijn lichaam en realiseer ik me dat ik eigenlijk alles weet. Nu, in dit moment. Straks, morgen of volgend jaar dienen zich vanzelf aan, mijn verantwoordelijkheid zit in dit moment, wat ik nu kies, hoe ik me voel, mijn kwaliteit van zijn, hoe ik zit in de lobby van het hotel, hoe ik voor mezelf zorg, hoe ik met de mensen om mij heen ben en welke gedachtes ik heb. In dit moment kan mijn lichaam zich totaal ontspannen en kan ik eerlijk zeggen: het is goed, het is precies goed zoals het nu is.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares