Willen

Een veel gehoorde en geaccepteerde overtuiging is ‘als je iets wilt, dan ga je er voor’. Vaak wordt deze overtuiging nog aangedikt met dat je er dan ‘écht’, of ‘helemáál’ voor gaat, of dat je ‘dan iets meer je best moet doen’, ‘wat hobbels moet nemen’ of je ‘moet doorzetten’. Het werkwoord moeten doet het altijd lekker in combinatie met deze overtuiging. Ik weet het echter niet zo goed met deze overtuiging. Of misschien weet ik het wel. Voor mij voelt ‘ie namelijk niet goed. Gisteravond kwam de overtuiging ook ter sprake, dit naar aanleiding van mijn kinderwens en hoe het hier mee gaat. Als je iets echt graag wilt, dan ga je ervoor, toch? In mijn ervaring is het anders. Het begint al met de vraag wáárom je iets zo graag wilt. Welke onvervulde behoefte zit er onder. Wat is willen eigenlijk? Tuurlijk, er is niets mis met iets willen. We willen allemaal van alles, althans, zo lijkt het er wel op, maar tegen welke prijs. Wanneer slaat willen door in een nodig hebben of niet zonder kunnen. Het lijkt soms wel alsof het werkwoord willen eindeloos is. We willen iets, en tegen de tijd dat we het hebben, dan willen we alweer iets anders. Er is niks mis met iets willen, maar willen krijgt een heel liefdevol randje als je de uitkomst van dat wat je wil, durft los te laten. Dat is echt zijn met wat er is. Een mooie ambitie in het leven kan ik me bijna niet voorstellen.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares