Winter

Gisteren wist vriendin C. mij te vertellen dat er een zeer strenge winter wordt verwacht dit jaar. Mmmm. Vandaag bereikte dit nieuwtje mij voor een tweede keer, ditmaal via een andere bron. Mmmm, zou er een kern van waarheid in zitten, vraag ik me dan af. Dit zijn namelijk van die nieuwtjes waar ik helemáál niet op zit te wachten. Winters, ok, maar strenge winters, helemaal niet ok. Het gaat me niet zozeer om de kou maar om de gladheid. Ik ben echt een hysterische kip als het sneeuwt, ijzelt en vriest. Ik kom dan bij voorkeur de deur niet meer uit en laat mijn fiets op honk staan. Ik beland in een winterse verlamming. Ik heb dit blijkbaar van mijn moeder geërfd want toen ik haar vandaag het treurige nieuwtje vertelde over de strenge winter die in aantocht is, begon zij triomfantelijk over haar aangeschafte winterlaarzen te vertellen mét ingebouwde ijzers. Een soort winterbanden maar dan voor voeten. Ze laat ze speciaal uit Duitsland overkomen. Mag zeker wat kosten, vroeg ik geheel geïnteresseerd. Dat viel volgens haar reuze mee (zonder een exact bedrag te noemen dus ik tast geheel in het duister). Ik zie het helemaal zitten, doe mij maar zo’n paar laarzen. Die gaan de hele winter niet meer uit. Zijn ze een beetje in een hippe kleur, vroeg ik m’n moeder. Bruin was het antwoord. Ik kán natuurlijk ook langer naar Vietnam gaan en daar een overwintering gaan houden. Dan is James een gelukkig man. Mmmm. Daar vind ik ons net iets te jong voor. Ik geloof tóch dat ik voor de winterlaarzen uit Duitsland ga. Winterlaarzen, veel soep en een goeie multivitamine. Laat die strenge winter maar komen.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares