I do, I do, I do

Vandaag kwam ik uit werk en ging ik eerlijk voelen. Waar heb ik écht behoefte aan…? Ik niet alleen, maar waar heeft mijn lichaam écht behoefte aan. Ik kreeg namelijk de volgende gedachtes: Ik kan de vaatwasser uitruimen, alvast boodschappen gaan doen, opruimen (want dat kan áltijd), een wasje draaien, een mail sturen of de tas met kleding naar de bak brengen (die er al weken staat). Ik ben naar boven gelopen, ben op de bank gaan liggen met een tijdschrift en ben daar bijna een uur blijven liggen. Al die dingen die ik kán doen, kan ik ook later doen, of morgen. Of niet. Mezelf een rustmoment gunnen, en dat kan ook vijf minuten zijn hoor, voelt veel liever. Lief naar mezelf toe. Misschien dat ik straks dan de vaatwasser uitruim (of aan James vraag dit te doen….). Altijd maar doen is een aanslag op het lichaam. Soms hebben we dit allang niet meer door. We vinden het normaal. Ik stel voor dat we alle to-do lijsten de deur uitdoen (en ja, dus ook die in ons hoofd) en meer gaan voelen wat er nodig is. Tuurlijk moet er gekookt worden en is het ook wel handig al die was wordt gedraaid, maar dat koken gaat wellicht een stuk relaxter als je jezelf eerst even een rustmoment gunt. Wie weet dat het dan ook stuk lekkerder smaakt….

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares