Dat wat hoort

Het doorbreken van ‘zoals het hoort’ patronen is voor mij een dagelijkse bezigheid. Ik ervaar steeds meer in hoeveel collectieve overtuigingen ik mij bevind, waarbij het doorbreken hiervan een mooi, speels en soms ook uitdagend experiment kan zijn. Waarom doen we de dingen zoals we ze doen, blijft een boeiende vraag. Vaak is het, omdat iedereen het zo doet en we niet anders gewend zijn. Maar hoe vaak staan we stil om te kijken of het wel klopt en goed voelt? Neem het organiseren van een partijtje. Ik ga zaterdag helpen bij het partijtje van D (bijna 8 jaar), iets wat inmiddels een traditie is geworden. Rondom partijtjes hangt een enorm bewustzijn in wat hoort en vooral wat leuk is. Maar kijken we als ouders eigenlijk wel naar wat écht waar voelt voor de kinderen en of het bijdraagt aan wat ze nodig hebben? Van wat ik hoor en zie, komen de meeste kinderen volledig hieperdepiep terug van een partijtje. Er mogen dingen die normaal niet mogen, er is veel suiker en ongezond eten, een overdaad aan pakjes en prikkels en het moet vooral gezellig, actief en origineel zijn. Wat is onze rol als volwassenen hierin, vraag ik mij af. D. wil graag thuis haar partijtje vieren en ze wil het liefste koek happen. Over eenvoud gesproken.Ik had een inspirerend gesprek met vriendin E. waarbij we met elkaar aan het invoelen waren wat echt klopt. Niet zozeer voor ons, maar voor het grotere geheel. Wat is waar? Het partijtje is nu eerder op de dag, zodat de kinderen nog voldoende tijd hebben om tot rust te komen, voordat ze de avond ingaan. Ook de duur van het partijtje is korter, want de kwaliteit zit in onze aanwezigheid en aandacht. Suikervrije cakejes en voor de lunch wat heerlijke klaargemaakte broodjes en wat rauwkost staan op het menu. En dan wordt er ook nog aan de ouders van alle kinderen gedacht. Hoe fijn is het, als je niet een volledig overactief kind komt ophalen, met goodiebag vol snoep, waar de rest van de dag strijd over is. Ik vind dat we als volwassenen naar dergelijke details mogen kijken en inzien dat we hier een verantwoordelijkheid hebben. We vieren een verjaardag. We vieren in dit geval dat D. er is en wat voor geweldig kado zij is. Het lijkt soms dat we dit uit het oog verliezen, doordat we teveel gefocust zijn op dat wat hoort.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares