Zonder tv

Ik was heel stellig: ik wil geen tv als ik naar de Pijp ga. Weet je zeker dat je niet nog een tv wilt, is mij een paar keer gevraagd. Ja, ik weet het heel zeker. Nu is het niet zo, dat ik de afgelopen tijd veel tijd voor de tv heb doorgebracht, verre van. Maar als hij er is en als hij aanstaat, dan is de aantrekkingskracht best groot. Een tv heeft voor mij iets indringends, voor zowel de ruimte als mezelf. Zo afentoe is het heerlijk, tv kijken, niets mis mee. Het biedt een moment van even niets doen en moeten, en vooral als ik moe ben, iets niet wil voelen of onrustig ben, is de tv een geweldige afleiding. Ik was al gaan minderen met spannende series en films, omdat die teveel invloed op me hadden. Met name mijn slaap en mijn dromen hebben daaronder te lijden. Het laatste seizoen Homeland heb ik dus ook rustig aan me voorbij laten gaan. Wat ik boeiend vind aan tv, is dat het eigenlijk één grote bak met emoties is, die je over je heen krijgt gestort. Heb ik daar zin in? Steeds minder. Inmiddels ben ik een week verder en heb ik de tv niet gemist. Tuurlijk, ik heb mijn laptop en kan dus van alles kijken, maar het is er nog niet van gekomen. Het is ook niet zo dat ik niet van mezelf tv mág kijken, want ik mag alles. De vraag is, ondersteunt het mij en doet het mij goed? Ik neem inmiddels langer de tijd in de avond om me voor te bereiden op mijn bed, ik schrijf in mijn dagboek en ik luister naar een meditatie. Ik heb één moment gehad deze week ‘wat nu?’. Ik had gegeten en had eigenlijk wel zin in even niets, tv dus. Heel even heb ik een kort stukje van de wereld draait door gekeken om die vervolgens weer heel snel af te sluiten. Wat een herrie. Lang leve het Parool, zo blijf ik op de hoogte van het nieuws. Mooi om te merken dat ik prima zonder tv kan. En als het straks weer langer licht is, ga ik misschien wel heerlijk wandelen in de avond. Er is zoveel te beleven in dit buurtje.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares