Zorgen

Vanmiddag had ik wel twaalf foto’s van James in mijn inbox, allemaal rondom een strand en/of zwembad. Beide heren in zwembroek, genietend in een hotel mét bar dit keer, en gisteravond is er zelfs gebowld. Het moet niet doller worden…..Ik had vanmiddag besloten dat ik het wel weer gezellig vind als hij terugkomt. Als de wasmachine uit zichzelf gaat drogen, dan is het tijd voor de man des huizes om thuis te komen. Dat vindt James gelukkig ook. Althans, dat zei hij wel….Ik had gisteravond nog een mail van mijn schoonmoeder, met de vraag hoe het met me gaat als alleenstaande vrouw en dat over één nachtje slapen mijn slapie alweer terugkomt. En of ik al iets van hem gehoord heb….Mijn schoonmoeder en haar zoon, het zijn geen Italiaanse taferelen, maar als je aan James komt, dan kom je aan haar. Het blijven fascinerende relaties, die tussen moeders en zonen. En tussen moeders en dochters trouwens ook. Voor de algehele gemoedstoestand heb ik een kek fotootje van James in zwembroek naar haar gemaild, zodat ze weet dat haar kind het goedmaakt. Wacht maar tot je zelf kinderen hebt, heeft mijn eigen moeder al vaker tegen me gezegd. Dit meestal op de momenten dat ik me afvraag waar toch al die zorgen van ouders vandaan komen. Maar ik vrees dat ze gelijk heeft…..dat ook ík het zorgelijke moeder type ben, ook al wil ik het niet. Ach, we zullen zien. Over James maak ik me in elk geval géén zorgen, die vermaakt zich kostelijk. Over mezelf trouwens ook niet. Of het leven. Er is zo weinig waar we echt invloed en controle op hebben, ook al denken we soms van wel. Over James zijn olijfjes maak ik me trouwens ook geen zorgen, die heb ik vandaag maar is water gegeven. Ze staan er heel blij bij!

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares